”ပုပ္ပ ၊ မုံစ ၊ ပရ”(သတ္ပံုမွားေနပါသည္.ခြင့္လႊတ္ေပးပါ)
အရြယ္သံုးပါးစလံုးခ်မ္းသာသူ..
- မလွဴခင္မွာ လွဴခ်င္တဲ့ စိတ္ျပင္းျပထက္သန္တဲ့သူဟာ ပထမအရြယ္ကတည္းက ခ်မ္းခ်မ္းသာသာေနရပါတယ္..
- လွဴေနတဲ့အခ်ိန္မွာလည္း ေစတနာသဒါတရားထက္သန္တဲ့စိတ္နဲ႔လွဴတဲ့သူက ဒုတိယအရြယ္ထိခ်မ္းသာပါတယ္..
- လွဴျပီးတဲ့ေနာက္မွာလည္း ကိုယ့္အလွဴေတြအေပၚမွာ တစိမ့္စိမ့္ေက်နပ္ပီတိျဖစ္ေနတတ္တဲ့သူဟာ တတိယထိေအာင္ခ်မ္းသာပါတယ္..တဲ့။
အရြယ္သံုးပါးစလံုးဆင္းဆင္းရဲရဲေနရသူ..
- လွဴခ်င္တန္းခ်င္စိတ္ကိုမရွိဘဲ..ကပ္စည္းနည္းတဲ့သူေတြ
- မလွဴခ်င္လွဴခ်င္နဲ႔ လွဴလိုက္တဲ့သူေတြ
- လွဴျပီးေတာ့လည္း တစိမ့္စိမ့္ေတြးျပီး ႏွေျမာတသျဖစ္ေနတတ္ေတြပါ ဘဲတဲ့။
ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္နဲ႔ယွဥ္ျပီးေျပာပါရေစ။
တခါတုန္းကရြာတစ္ရြာမွာ အလြန္ခ်မ္းသာၾကြယ္၀ျပီးအလွဴအတန္းရက္ေရာတဲ့ သူေဌးၾကီးတစ္ဦး ရွိပါသတဲ့.။
သူဟာ သူူ႔ထက္အသက္ထက္၀က္ငယ္တဲ့ သူဆင္းရဲမေလး ကိုလက္ထပ္ယူထားပါသတဲ့။ အလွဴအတန္းရက္ ေရာသူဆိုတဲ့အတိုင္း ေန႔တိုင္း အလွဴလုပ္ပါတယ္တဲ့။
တစ္ေန႔တစ္ေန႔ဘာလွဴရင္ေကာင္းမလဲဘဲစဥ္းစားေနတဲ့သူေဌးၾကီးရဲ႔ဇနီးသည္ကေတာ့သူေဌးၾကီးလွဴသမွ်ကို
ႏွေျမာတသျဖစ္ေနတတ္ပါတယ္တဲ့။သူေဌးၾကီးကေတာ့သူ႔အလွဴမွာလူေတြစားၾကေသာက္ၾကဆိုရင္အလြန္ပီတိျဖစ္သတဲ့။ စားေနသူေတြကိုလည္း မ်ားမ်ားထည့္စားဖုိ႔ နဲ႔ အလွဴျပီးလို႔ ပိုသမွ်ေတြကိုလည္း ယူသြားခိုင္းတယ္တဲ့။ အလွဴျပီးသြားရင္လည္း॥သူ႔အလွဴကိုအျမဲေက်နပ္၀မ္းသာေနပါတယ္တဲ့।သူ႔ဇနီးကေတာ့အလွဴတစ္ခါလုပ္္ျပီဆိုတာနဲ႔ ဖိတ္ထားတာထက္ လူေတြ ပိုလာရင္လည္းလူေတြကလာလိုက္ၾကတာ॥ စားလို္က္ၾကတာ နဲ႔ သူ႔မွာ ႏွေျမာတသစိတ္ ေတြ ဖိစီးေနေလ့ ရွိပါတယ္တဲ့။ ဒီလိုျဖစ္ေနတဲ့သူ႔ဇနီးကို တေန႔က်ေတာ့ သူေဌးၾကီးက ေစတနာသံုးတန္အေၾကာင္းကို ေျပာျပတဲ့ အခါမွာသူ႔ဇနီးခမ်ာျခံဳးပြဲခ်ငိုပါတယ္တဲ့။ သူမွားပါေၾကာင္းေျပာျပီး ေနာင္အခါသူလည္း ေစတနာသံုးတန္ နဲ႔ လွဴဒါန္းပါမည့္အေၾကာင္းကတိေပးသစ္စာဆိုပါေတာ့တယ္တဲ့။
- မလွဴခင္မွာ လွဴခ်င္စိတ္ျပင္းျပျပီ..တကယ္လွဴတဲ့အခါမွာ ႏွေျမာတြန္႔တို ေနတဲ့သူဟာ ပထမအရြယ္မွာ ခ်မ္းသာျပီး ဒုတိယအရြယ္မွာ ဆင္းရဲသြားတတ္ပါတယ္တဲ့။
- လွဴခ်င္စိတ္ျပင္းျပစြာ လွဴလိုက္မိျပီးမွ ျပန္ေတြးျပီး ႏွေျမာေနတတ္သူဟာ တတိယအရြယ္မွာ ဆင္းရဲပါေလေရာတဲ့။
စိတ္္မျပတ္ဘဲလွဴတဲ့အလွဴဟာ အလွဴဒါနမေျမာက္ပါဘူး။ ကိုယ္လွဴႏိုင္သေလာက္ေလးကိုဘဲစိတ္ျပတ္ျပတ္လွဴတာဟာကုသို္လ္ရပါတယ္။
ဒီေစတနာသံုးတန္ ေလးကိုဖတ္ျပီးေနာက္မွာ တကယ္ေစတနာသံုးတန္ထားႏုိင္မွ စိတ္ျပတ္ျပတ္လွဴႏုိင္ၾကပါေစ။
