အိပ္မက္ေတြေပ်ာက္
ရင္ခုန္သံေတြ တပ္ေခါက္
ခံစားခ်က္ေတြတစ္စစီ ျပန္ေကာက္ျပီး
မင္းဘ၀ထဲက ငါထြက္သြားပါေတာ့မယ္..
မင္းအတြက္...
ငါ့ခံစားခ်က္ေတြ စြန္႔လႊတ္လိုက္ရပါေစ
မင္းအတြက္...
ငါ့သိကၡာေတြ အနစ္နာခံလိုက္ရပါေစ
မင္းအတြက္...
ငါ့အခ်စ္ေတြ ေပးဆပ္လိုက္ရပါေစ
မင္းအတြက္...
ငါ့ႏွလံုးသားကိုပါ စေတးလိုက္ရပါေစ
ငါေက်နပ္တယ္...
ကဗ်ာေလးရဲ ႔ေခါင္းစဥ္ က "မသိျခင္းမ်ား"
ေလွ်ာက္ေနခဲ့တယ္ …
ဒီလမ္းေတြေပၚမွာပါပဲ …
ေလွ်ာက္ရင္း … ေလွ်ာက္ရင္း …
ပန္းတိုင္ကလည္း ေ၀းသည္ထက္ေ၀း
ေျခလွမ္းေတြလည္း ေႏွးသည္ထက္ေႏွး …
ဒီလိုနဲ႔
ေနာက္ဆံုး …
… …. …. ….
… …. …. ….
… …. …. ….
ယံုၾကည္ခ်က္ေပ်ာက္ၿပီး
သံသယေတြ၀င္ေရာက္ခဲ့ …
ဘယ္သူက မိတ္ေဆြအတု
ဘယ္သူက ရန္သူအစစ္
ဘယ္သူက ေနာက္ေက်ာကို ဓားနဲ႔ထိုးၿပီး
ဘယ္သူက ရင္၀ကို ဓားနဲ႔စိုက္မလဲ …
မခြဲျခားတတ္ခဲ့ေတာ့ …
မ်က္လံုးေတြကို ေၾကာက္ရြံ
အျပံဳးေတြကို ထိတ္လန္႔
ၾကားရတဲ့ စကားေတြ ခါးသက္
ကမ္းတဲ့လက္ေတြ ေအးစက္
ေနာက္ … ျပန္လွည့္ရမလား
ေရွ႕ … ဆက္တိုးရမလား …
ေရွ႔တိုးရင္ ထမ္းပိုး
ေနာက္ဆုတ္ေတာ့ လွည္းတုတ္ … တဲ့
ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိတဲ့ ဘ၀အမွားမွာ
ႏြားတေကာင္လို ေျခရာခ်င္းထပ္ေအာင္
ႏြံထဲသာ ႐ုန္းရေတာ့မလား …
ေသခ်ာတာကေတာ့
မေရမရာ အေတြးနဲ႔
ေတြေ၀စြာ ေငးလ်က္
ရပ္တံ့လို႔ ေနမိပါရဲ႕ … ။ … ။
ကဗ်ာေရးသူ။ ။မေမဓာ၀ီ
ဒီကဗ်ာေလးက အျပည့္အစံုမဟုတ္ပါဘူး..။အျပည့္အစံုဖတ္လိုပါက..မေမ ဘေလာက္တြင္ဖတ္ရွဳႏိုင္ပါသည္။
ကူးယူခြင့္ေပးေသာ မေမ အားေက်းဇူးတင္ပါတယ္။
အခက္ခဲဆံုး
ငါ့မွာ စကားလံုးေတြေခါင္းပါးခဲ့တယ္
ေျပာခ်င္တာကို ေျပာျပဖို႔အတြက္...
ႏွလံုးသား ခံစားခ်က္ကို စာရြက္တစ္ခုမွာ ခ်ျပဖို႔အတြက္....
သူမ်ားေတြထက္ ဘာလို႔ခက္ခဲေနရတာလည္း။
ငါဒါကိုမေရးမီ၊ ေရွ႔မွာ စာလိုလုိ ကဗ်ာလိုလို ၂ ခုေရးခဲ့တယ္။
စိတ္တိုင္းမက်လို႔ ျပန္ျပီးဖ်က္ခဲ့ရတာ တစ္၀က္က်ိဳးေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ။
ရင္ထဲမွာ ျပည့္က်ပ္ေနတယ္..
ေဖာ္ထုတ္ဖို႔အတြက္ ကေလာက္တစ္ေခ်ာင္းေလာက္ ေပးသနားပါလို႔
ေတာင္းဆိုခ်င္ေသာ္လည္း
ငါ့ႏွဳတ္က ေတာင္းဆိုမွဳေတြမထြက္ခဲ့တာ ဘာေၾကာင့္ပါလည္း။
ေနာက္ဆံုးေတာ့ လက္မွိုင္ခ်ျပီး
မ်က္ရည္မ်ားအျဖစ္ ရြာခ်လိုက္ခ်င္တဲ့အခ်ိန္ေရာက္တဲ့အခါ
ငါ့မာနက မ်က္ရည္ေတြကို
ဆည္ဖို႔လိုက္ေတာ့
ခံစားခ်က္ထြက္ေပါက္
အားလံုးပိတ္ခံလိုက္ရရင္း
ရင္တြင္းမွာမီးေတာင္ ေပါက္ကြဲလိုက္တယ္..
ငါသာသိေစ ရင္ကဲြေစ....
ကဗ်ာေရးသူ။ ။ မဘာညာ
ၾကိဳက္လြန္းလို႔ ခြင့္ေတာင္းျပီးကူးထားလိုက္တာပါ။ ကူးယူခြင့္ေပးေသာ မဘာညာအားေက်းဇူးတင္ပါသည္။
