Showing posts with label tag. Show all posts
Showing posts with label tag. Show all posts

Wednesday, August 29, 2007

အမွတ္တရေဆာင္းရာသီ


Title ေလးဒီလိုေပးလိုက္ပါတယ္..
ေႏြ၊ မိုး ၊ ေဆာင္း သံုးရာသီ တြင္ ဆဂိ အႏွစ္သက္ဆံုး ရာသီသည္ ေဆာင္းရာသီျဖစ္ပါသည္။
ငယ္ငယ္က ေဆာင္း အေၾကာင္းေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ျဖင့္...
မနက္အိပ္ယာထလွ်င္ ေစာင္(ဂြမ္းကပ္ဟုုေခၚၾကသည္)ထဲကမထြက္ခ်င္ပါ။ ေစာင္ေခါင္းျမီးျခံဳမအိပ္တတ္ပါသျဖင့္ ပါးကေလးမ်ား အျမဲလိုလိုေအးေနတတ္၏။
အိပ္ယာထဲမွ မထခ်င္ေပမယ့္ ေက်ာင္းတက္ရမည့္ တာ၀န္ ကရွိေနပါေသာေၾကာင့္ ထခဲ့ရပါသည္။
ခပ္ေခ်ာေခ်ာ ပုတက္တက္ ေကာင္မေလး ယူဆဂိ သည္ အေႏြးထည္ေတြအထပ္ထပ္၀တ္ထားသည့့္ အတြက္ ၀တုတ္တုတ္ေလးလို႔ထင္ရေလာက္သေပါ့-
မနက္ေစာေစာ ေက်ာင္းသြားေတာ့မည္ဆိုပါလွ်င္ ည၀တ္အိပ္ထားတဲ့ည၀တ္အက်ီကို လဲရမွာ အန္မတင္ေၾကာက္ခဲ့ရပါသည္။ ခ်မ္းတာကိုး..အရမ္းခ်မ္းတာ။
သိုးေမြး ဆြယ္တာ ၊ သကလပ္အက်ီ(သို႔တည္းမဟုတ္) သားေမြးအက်ီ အထပ္ထပ္၀တ္ထားေသာ ေက်ာင္းသူေလးသည္ ေက်ာင္း၀တ္စံုအျဖဴပင္မျမင္ရေပတကား.
(တခါတေလ တကယ္ ေက်ာင္းျဖဴမ၀တ္သြားဘူး.. ခ်မ္းလို႔...ရွဳးတိုးတိုး ဆရာမကိုမတိုင္နဲ႔ေနာ္.)
လက္အိတ္၊ ေျခအိတ္၊ သိုးေမြးဦးထုပ္ စသည့္ ခ်ပ္၀တ္တန္ဆာမ်ား၀တ္ဆင္ျပီးသကာလ ေက်ာင္းတက္ခဲ့ရသည့္ဘ၀ေလးကို သတိရမိပါသည္။
ေက်ာင္းေရာက္လွ်င္ လက္အိပ္ႏွင့္စာေရးရသည္မွာ အဆင္မေခ်ာပါေသာေၾကာင့္ မခ်ြတ္ခ်င္ေပမယ့္ ခြ်တ္ရပါသည္။
စာမေရးမီ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ပူလာေအာင္ ပြတ္ရပါသည္။ သူငယ္ခ်င္းအခ်င္းခ်င္း လက္ေအးၾကီးႏွင့္လိုက္ကပ္ခဲ့ၾကသည္။
လက္ေတြထံုခဲေနပါသျဖင့္ အလြန္လွပေသာလက္ေရးမ်ား သည္ မနက္ေစာေစာပိုင္းအခ်ိန္မ်ားတြင္ ပဲပင္ေပါက္လမ္းၾကိတ္စက္တက္နင္းခံထားရသကဲ့သို႔ တြန္႔လိမ္ေကာက္ေကြးေႏွးေကြးရပါသည္...
၉ နာရီ ၁၀ နာရီေလာက္တြင္ျဖင့္ ေနေရာင္အရွိန္ျဖင့္ ပူေႏြးျခင္းစတင္လာပါသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ၀တ္ထားေသာအေႏြးထည္ အခ်ိဳ ႔ခြ်တ္၍ရပါျပီ။
ေဆာင္းတြင္းအခါသမယတြင္ တိမ္ကင္းစင္ျပီး ျပာလြင္ေနတတ္ေသာ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ခဏခဏေမာ့ၾကည့္ရျခင္းအားအလြန္ႏွစ္သက္ပါသည္...
မနက္ခင္းေစာေစာ ႏွင့္ ညေနေစာင္းတြင္ ဖိုထားေလ့ရွိေသာ မီးလင္းဖို ေလးကိုလည္းအမွတ္ရမိသည္။
မိသားစု မီးလင္းဖို ေလးတြင္စုထိုင္ကာ လက္တစ္စံု စီသည္မီးဖို ဆီသို႔ တိုးေ၀ွ႔ ကာ အေႏြးဓါတ္ကို ယူခဲ့ၾကဖူးသည္။ ဒါကို မီးလွံဳ တယ္လို႔ေခၚပါသည္။
ေကာ္ဖီဆိုတာကို ထိုအခ်ိန္ကတည္းက မီးလင္းဖိုေဘးတြင္ ေသာက္တတ္ခဲ့ရင္း စြဲသြားခဲ့သည္ထင္ပါသည္။
ငယ္ငယ္က စားခဲ့ရေသာ ေပါက္ဆီေၾကာ္ကို မဆီမဆိုင္သတိရမိသျဖင့္ အမွတ္တရ ထည့္ေရးလိုက္မိသည္။

ယူဆဂိ အား သတိတရ တက္ ၾကသည့္ ကိုအဥၨလီ နဲ႔ စိုင္းစိုင္း အားေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္-

တဆက္တည္း..
သူတို႔သည္ တစ္ျမိဳ႔တည္းသားေတြျဖစ္ပါသျဖင့္ တက္ လိုက္ရပါသည္-
၁. ေအာင္ခ်မ္းလင္း
၂. သားျဖဴ


Saturday, August 18, 2007

Favorite 5 Old Posts

ျပန္လည္စစ္ေဆးၿပီး အၾကိဳက္ဆုံး(၅)ခု

naing နဲ႔ tzm တက္ထားလုိ႔သာေရးရတာပါ..တကယ္ေတာ့ သူမ်ားလိုလည္း own tune စာေတြ ကဗ်ာေတြေရးထားတာမရွိေလေတာ့..ခက္သား။ ဒါနဲ႔ အတင္းရွာလိုက္တာမွာ.. တင္ထားသမွ်ထဲမွာ ၾကိဳက္တဲ့ပိုစ္ေတြကအမ်ားၾကီးကိုထြက္လာတာ..စစ္ထုတ္လိုက္ေတာ့
အားလံုးေပါင္း ၁၂ ခုေလာက္ထြက္လာတယ္ေလ။ ဒါေတာင္ ေလွ်ာ့ထားတာ.
အင္း..၁၂ ခုထဲက ၅ ခု ထပ္စစ္ထုတ္ရမယ္ဆိုေတာ့.. ခ်န္ထားခဲ့ရမဲ့ေခါင္းစဥ္ေလးေတြကိုအားနာေပမယ့္..ဒီေခါင္းစဥ္ေလးေတြေရြးထုတ္လိုက္ရပါတယ္
..ခံစားခ်က္ခ်င္းမတိုက္ဆိုင္ရင္ခြင့္လႊတ္ပါ..

၁. ဘ၀တိုက္ပြဲ
Friday, May 25, 2007
၂.အထီး က်န္ ရင္ အ က်ည္း တန္ တယ္
Monday, May 21, 2007
၃.အေသၾကီး နဲ႔ အေသေလး
Monday, May 14, 2007
၄.မေသခင္ျဖည္႔ဆည္းရမည့္ဘ၀အရည္အေသြးမ်ား
Monday, May 14, 2007
၅.LOVE
Wednesday, August 08, 2007

မွတ္ခ်က္။ ။ ဒီေခါင္းစဥ္ေလးေတြအျပင္ ပိုစ့္ေတြထဲက အျခားၾကိဳက္တဲ့ပိုစ့္ေခါင္းစဥ္ေလးေတြရွိခဲ့ရင္ comment ထဲမွာေရးေပးသြားပါလို႔ ေျပာပါရေစ။ သိခ်င္လို႔ပါ။ လိုအပ္ခ်က္ေတြရွိရင္ ေနာင္မ်ားျပင္ဆင္ႏိုင္ေအာင္ပါ။
I need your prompt comments for me.


ဆက္လက္ျပီးဘယ္သူ႔ကိုတက္ရင္ေကာင္းမလဲစဥ္းစားလိုက္တဲ့အခါ..
ကဲမမတို႔ေရ..ေရးလိုက္ၾကပါအံုးေနာ္.

Wednesday, June 20, 2007

မိုးအေၾကာင္း

ပုဂံသားတက္ျပီး--မိုးအေၾကာင္းေရးပါဆိုလို႔ေရးလိုက္တာ..အေရးအသားမေကာင္းရင္သည္းခံျပီးဖတ္ေပးပါရွင္။ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ မိုးေရခိ်န္ မ်ားတဲ့ ျမိဳ႔ တစ္ခုမွာ မိုးတြင္အခါသမယတြင္ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။မိုးတြင္းဆိုရင္.. ရြာလိုက္တဲ့မိုး.. တေန ကုန္. လံုး၀မတိတ္ဘူး။ ေက်ာင္းမွာဆိုလည္း တစ္ေဆာင္နဲ႔တစ္ေဆာင္ေတာင္ မကူးခ်င္ဘူး။
မိဘေတြ ခရီးထြက္တဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ေက်ာင္းကို မိုးေရေတြထဲမွာလမ္းေလွ်ာက္သြားရတယ္ေလ။ နယ္ျမိဳ႔ဆိုေတာ့ ေက်ာင္းနဲ႔က သိပ္မေ၀းလွပါဘူး။ စီးရတဲ့ဖိနပ္ကလည္း သိၾကလားေတာ့မသိဘူး ဘြတ္ေျခနင္း လို႔ေခၚတယ္။ ဒါေပမယ့္ လွလွေလး၀ယ္ေပးၾကရွာပါတယ္-မွတ္မွတ္ရရ ပန္းေရာင္ဘြတ္ေျခနင္းေလးကို အၾကိဳက္ဆံုးဘဲ။ ၁၀တန္းေလာက္ထိ သိမ္းထားတုန္း။ ေနာက္ေတာ့ အေမ ကရွဳပ္လို႔ဆိုပီး သူမ်ားကိုေပးပစ္ လိုက္တယ္(အေကာင္းေလးအတိုင္းပါဘဲ)။ အဲ..ဆက္ေျပာရရင္..ဖတ္စာအုပ္ေမ့ခဲ့ရင္ ရိုက္တတ္တဲ့ ဆရာမ ေတြကိုေၾကာက္ေတာ့ ဘာသာစံု စာအုပ္ေတြကို လြယ္အိတ္နဲ႔အျပည့္ထည့္ရတယ္ေလ။ အခ်ိန္စာရင္းအတိုင္း ထဲ့ရတယ္ဆိုေပမယ့္ လည္း ၾကံဳဖူးၾကမွာပါ.. အစား၀င္သင္တာတို႔ ဘာတို႔ကလည္းရွိတတ္ေတာ့ မထူးဘူး ဆိုျပီးအကုန္ထည့္တာ။ လြယ္အိတ္နဲ႔မဆန္႔လို႔ လက္ကပိုက္ရင္ပိုက္၊ မပိုက္ရင္ ဆြဲျခင္းေတာင္းထဲထည့္။ စာအုပ္ေတြေရစိုမွာကေၾကာက္ရ။ထမင္းဘူးထည့္ထားတဲ့ ျခင္းေတာင္းကတစ္ဖက္။ရွဳတ္ရွက္ကိုခတ္ေနတာဘဲ။ ရွိေသးတယ္.. မိုးကာရွည္ ကလည္း၀တ္ေပးလိုက္ေသးတယ္ေလ။ ၀ယ္ေပးထားတဲ့ ထီးကလည္းလွေတာ့ ကိုင္သြားခ်င္လိုက္ေသးတာ။ဒီေတာ့ တေန႔တေန႔ေက်ာင္းသြားရင္ လက္ႏွစ္ဖက္လံုးလည္းမအားဘူး။ ေလးလံလွ တဲ့ေက်ာပိုးအိတ္ၾကီးကလည္းလြယ္ထားရတယ္။ဆဂိ လမ္းမ်ားေလွ်ာက္သြားရင္ ကြန္ပါဘူး ရဲ႔အသံကလည္း စည္းခ်က္ညီညီ ဘဲ.. ဂြက္ ဂြက္ ဂြက္ နဲ႔ လုိက္လာတာ။ေက်ာင္းေရာက္တာနဲ႔ ျခင္းေတာင္းကို ထားရမယ့္ စင္မွာတင္၊ မိုးကာကိုခြ်တ္၊ ဖိနပ္ ကိုေက်ာင္းမွာထားတဲ့ ဖိနပ္နဲ႔လဲစီး(ဘြတ္ဖိနပ္ နဲ႔ ေက်ာင္း၀တ္စံု နဲ႔ မလိုက္ဖက္လြန္းလို႔ေလ)၊ လြယ္အိတ္ထဲက ဖတ္စာအုပ္ေတြကို စာေရးစားပြဲေအာက္ကို ထည့္။ ဒါဆို လြယ္အိတ္ထဲမွာ ႏုတ္ စာအုပ္ဘဲက်န္ေတာ့ေပါ့သြားတာေပါ့။ ကြန္ပါဘူး ကုိထုတ္ စားပြဲေထာင့္မွာတင္ ျပီး စာသင္ဖို႔အသင့္ေပါ့ေလ။ မိုးေတြမ်ားသည္းသည္းမဲမဲ ရြာရင္ ဆရာမခမ်ာ အာကုန္ခ်စ္ေအာ္ရရွာတယ္.. မိုးသံနဲ႔မၾကားရလို႔ေလ။ မုုန္႔စားဆင္းရင္ မုန္႔ေစ်းတန္းကို သြားေလ့သိပ္မရွိဘူး။ မိုးစိုမွာစိုးလို႔။ အိမ္ကထည့္ ေပးလိုက္ တာေတြဘဲစားတယ္။ ထမင္းစားဆင္းလည္း အခန္းထဲမွာဘဲ။ အဲ.. ညေန ေက်ာင္းဆင္းလို႔ကေတာ့ မနက္ပံုစံအတိုင္းေလးျဖစ္ေအာင္ ျပင္ဆင္ျပီး ေက်ာင္းဆင္းေခါင္းေလာင္း ထိုးသံကိုေစာင့္ရတာေပါ့။
ဒါေၾကာင့္ မိုးဆိုလံုး၀မႏွစ္သက္ခဲ့ပါ။ ခုလည္းမႏွစ္သက္ပါ။ သူမ်ားေတြလို မိုးေရထဲထြက္လည္းမေဆာ့ခဲ့ဘူးပါ။ ရန္ကုန္မိုးကိုေတာ့ နည္းနည္းသေဘာက်သည္.. ရြာလွ်င္ အသဲအသန္ရြာခ်ျပီး တိတ္သြားတတ္လို႔ပါ။ မိုးေတြရြာရင္ မိုးထဲမွာအလုပ္လုပ္ေနရသူေတြ အတြက္ထို္င္သနားေနတတ္ပါသည္။ ထီးပါမလာသည့္သူမ်ား ဆိုလွ်င္ စိုရႊဲေနပါမည္။ မိုးေရထဲတြင္ ထီးခ်င္းတုိက္မိေနသည့္ျမင္ကြင္းမ်ား၊ မိုးလံုရာသို႔ေျပးလႊားရသည့္ ျမင္ကြင္း မ်ား သညၾ္ကည္ႏူးဖြယ္ေကာင္းသည့္ျမင္ကြင္းမဟုတ္သည္္မွာအမွန္ပင္။
(ေက်နပ္ႏိုင္ၾကပါေစ။)

အားက်မခံထပ္ tag လိုက္ပါသည္......
၁။ အိမ္ေလးတစ္အိမ္
၂။ မိုးကုတ္မီဒီယာ
၃။ ဆရာမေမျငိမ္း
၄။ ေအာင္ခ်မ္းလင္း(မိုးကုတ္သား)
၅။ စိုင္းစိုင္း(လားရွိဳး)

က်န္ေသးသည့္ မိတ္ေဆြမ်ားကိုလည္းတက္ခ်င္ပါတယ္။ ေတာ္ေလာက္ပါျပီေနာ္ ၅ ေယာက္ဆို။္